قرآن و حسين

خدای متعال به حضرت موسی فرمود: آیا هرگز کاری برای من کرده ای؟

موسی عرض کرد: برات نماز گزاردم، روزه گرفتم، صدقه دادم [و تو را یاد کردم].

خدای تبارک و تعالی فرمود: نماز که برهان و حجت توست و روزه سپرت، صدقه سایه سرت و یاد من نور برای تو.

چه کار برای من کرده ای؟

موسی عرض کرد: مرا به آن کار که برای توست راهنمایی فرما.

خداوند فرمود: ای موسی! آیا هرگز برای من با کسی دوستی کرده ای؟ [و بخاطر من با کسی دشمنی کرده ای] پس موسی دانست که برترین اعمال دوستی و دشمنی به خاطر خداست.

دوستی به خاطر خدا، استوارتر از پیوند خویشاوندی است. (میزان الحکمه ج2 ص966 حدیث3179 / شرح جامعه کبیره استاد فاطمی نیا ص153)

----------------------

قرآن سخن پیامبران گذشته را که نقل مى‏کند مى‏گوید همگان گفتند: «ما از مردم مزدى نمى‏خواهیم، تنها اجر ما بر خداست‏» .اما به پیغمبر خاتم وحی مى‏شود:

قل لا اسالکم علیه اجرا الا المودة فى القربى (شورى/23)
بگو از شما مزدى را درخواست نمى‏کنم مگر دوستى خویشاوندان نزدیکم.

اینجا جاى سؤال است که چرا سایر پیامبران هیچ اجرى را مطالبه نکردند و نبى اکرم صلی الله علیه وآله براى رسالتشان مطالبه مزد فرمودند؛ دوستى خویشاوندان نزدیکشان را به عنوان پاداش رسالت به مردم امر فرمودند.

قرآن خود به این سؤال جواب مى‏دهد: ...
قل ما سالتکم من اجر فهو لکم ان اجرى الا على الله (سبا/47)

بگو مزدى را که درخواست کردم چیزى است که سودش عاید خود شماست.مزد من جز بر خدا نیست.

یعنى آنچه را من به عنوان مزد خواستم عاید شما مى‏گردد نه عاید من.

این دوستى کمندى است ‏براى تکامل و اصلاح خودتان.

این اسمش مزد است وگرنه در حقیقت‏ خیر دیگرى است که به شما پیشنهاد مى‏کنم.

محبت دوستان خدا همراهتان